Zamglony poranek

 Czasami nie da się spokojnie leżeć o poranku. Musiałam wziąć aparat i zrobić kilka fotografii ogrodu.

Czas powojników

Clematisy

Mam ich za mało... tylko cztery. W tym roku jeszcze chyba dokupię i gdzieś posadzę. Zamówiłam już dwie podpory dwumetrowe. Tak myślę, że przy jednej dwa powojniki i będzie dobrze. Na razie czekam na przesyłkę.

Ten przytulił się jednym pędem  do krzewu bzu a drugim do róży:

Ten dobrze się czuje przy garażu, jest tam dość sucho ale już trzeci rok daje sobie radę:

Bordowa Nubia:

I najmłodszy, a właściwie najmłodsza Mrs N. Thompson z przepięknym czerwonym pasem pośrodku płatka:

Morze niezapominajek

     

      Są morza różnego koloru. Mój ogród opanowało modre morze niezapominajek.  

Lubią każde warunki... słońce, cień, sucho, mokro, twardo, miękko... Tak się wdzięczą do słońca, wszędzie im dobrze. Też tak chcę 😀😍😎

Na tym zdjęciu są dłonie mojej świętej pamięci Mamy. Zdjęcie z 2020 roku. Mama bardzo lubiła te skromne kwiatuszki. To ona zasiała je w ogrodzie.

Ciągle zimno ale kwiaty nie odpuszczają

 Długo kwitną w tym roku. Jest zimno ale dzisiaj, to już przesada. Pozwieszały głowy i myślałam, że pogoda ich pokonała ale... około szesnastej błysnęło słońce. Zaczęły się podnosić. Musiałam to uwiecznić.      

     Zrobiłam nowe nasadzenia cebulek, bo w poprzednim miejscu wszystkie zjadły nornice. Na razie tulipanki  wyrosły i uroczo zakwitły. Siedzę cichutko i podziwiam, żeby tylko te gryzonie nie usłyszały...

Kącik do czytania

      Zaczęłam sobie tworzyć kącik do czytania. Straciłam w tym roku nadzieję, że będzie ciepło a ja usiądę i poczytam na podwórku wśród przecudnego śpiewu ptaków. 

     Tymczasem wyszłam na spacer. Mech płonnik...zachwycił mnie.  Czerwonobrunatna szczecinka z plemniami w kształcie puszki na wierzchołku. Piękności!!!

      Puszki są białe i wyraźnie widoczne na tle zieleni...dojrzewają. Niedługo spadną im czepki i zarodniki powędrują w świat... Lubię obserwować ten mikrokosmos.

A tutaj żółci się wilczomlecz: